Projectleider Integrale Aanpak Crisisjeugdzorg Gelderland

Het Bovenregionaal Expertisecentrum Jeugdhulp Gelderland (BOEG) is één van de acht bovenregionale expertisecentra in Nederland. We bestaan sinds eind 2020 en we richten ons op het oplossen van knelpunten die zich voordoen bij kinderen en ouders in jeugdhulp van Gelderland. Van deze knelpunten willen we leren en we agenderen deze lessen op de daartoe passende plekken. Het gaat om een kleine groep kinderen met complexe, meervoudige en weinig voorkomende problematiek waarbij het niet lukt om tijdig passende jeugdhulp en begeleiding te bieden. De knelpunten zijn zorginhoudelijk, organisatorisch, financieel of inkoop technisch, of alle vier tegelijk. Het zijn weerbarstige situaties waarin kinderen zich bevinden met reëel risico op ernstige schade.
De crisisjeugdhulp in de zeven Gelderse jeugdregio’s is nog niet optimaal blijkt uit onderzoek en gesprekken. Het zorglandschap is versnipperd ingekocht, routes en definities verschillen, integrale triage en regie ontbreken en de aansluiting tussen crisisinterventie, verblijf, terugkeer en vervolghulp is onvoldoende. Het gevolg is dat kinderen uit huis worden geplaatst in een crisis en niet meer terugkeren naar huis. Op dit moment vindt een bredere verkenning plaats naar de optimalisatiemogelijkheden van de crisisafhandeling bij jeugdigen en gezinnen in Gelderland. Daarin worden relevante partijen, zorgstandaarden, knelpunten en ambities en samenwerkingsmogelijkheden onderzocht. 

Wat opvalt is de grote hoeveelheid partners die betrokken zijn. Denk aan Veilig Thuis, Spoedeisende Zorg, jeugdhulpaanbieders, Jeugdbescherming- en Reclassering, Raad voor de Kinderbescherming, ggz crisisdiensten, politie, ziekenhuizen en lokale teams. Elke partner heeft zijn eigen wettelijke taken dus in een crisis is het noodzakelijk dat medewerkers van de verschillende partners naadloos samenwerken. Die samenwerking over organisaties heen in een crisissituatie is uiteraard best een uitdaging. Niet alleen aan de uitvoerende kant maar ook aan de sturende kant want het opdrachtgeverschap ligt bij verschillende bestuurders op verschillende domeinen en verschillende overheidsorganen, denk aan Jeugdregio’s, Veiligheidsregio’s, Zorgkantoren, Gemeenten. Het optimaliseren van de crisisroutes jeugd vergt dus een domein- en organisatieoverstijgende aanpak. De ambitie is een optimalisatie die leidt tot sluitende keten tussen alle actoren waarmee alle crises goed worden afgehandeld. En daarnaast het voorkomen en verkorten van de crises. Het leidende procesontwerp is de landelijke zorgstandaard integrale crisisjeugdhulp. Deze zorgstandaard beschrijft een werkwijze voor de melding, triage en beoordeling van een crisissituatie bij een jeugdige en gezin. Kernelement van deze afspraken is dat de triage en beoordeling integraal gebeuren, dus met verschillende disciplines. Deze standaard gebruiken we als procesontwerp voor de toekomst en dat biedt ons ook een uniform taalgebruik. We zien tot dusver de volgende optimalisaties in de totale keten om tot integrale crisisjeugdhulp te komen. 

• Vroegsignalering en voorzorg: professionals ondersteunen bij dreigende crisis, tijdig specialistische expertise en een verklarende analyse beschikbaar maken en ambulante interventies snel kunnen inzetten.
• Eén herkenbare toegang en integrale triage: 24/7 duidelijkheid over de route, met gezinsbrede weging en beschikbare expertise vanuit jeugd- en opvoedhulp, jeugd-ggz, LVB en veiligheid.
• Crisisconsultatie, zorgbemiddeling en coördinatie: één aanspreek- en coördinatiepunt dat verwijzers ondersteunt, zicht heeft op passende hulp en beschikbare crisisbedden en de afhandeling actief bewaakt.
• Directe interventie: snelle ambulante hulp in het gezin als voorkeursroute, aangevuld met andere passende interventies en opschaling als veiligheid of problematiek daarom vraagt.
• Tijdelijk crisisverblijf als achtervang: voldoende kwalitatief goede en passende crisisbedden, inclusief samenhang met HIC-bedden, crisispleegzorg en alternatieve vormen van tijdelijk verblijf, met heldere beschikbaarheids-, spreidings- en kwaliteitsafspraken.
• Regie, uitstroom en nazorg: vanaf dag één een perspectief- en terugkeerplan, duidelijke casus- en procesregie, tijdige vervolghulp en nazorg om langdurig verblijf en herhaalde crisis te voorkomen.